Op 22 oktober 1906 overleed Paul Cézanne in Aix-en-Provence, de Zuid-Franse stad waar hij was geboren en waar hij een groot deel van zijn leven werkte. Hoewel zijn schilderkunst aanvankelijk op veel onbegrip stuitte, groeide hij uit tot een van de bepalende figuren van de moderne kunst. Cézanne nam afstand van de impressionistische nadruk op het vluchtige moment en zocht naar een manier om de structuur en samenhang van de zichtbare wereld op het doek vast te leggen.
In landschappen, stillevens en portretten onderzocht hij hoe kleur, vorm en compositie de indruk van ruimte en volume konden opbouwen. De berg Sainte-Victoire, de Provençaalse omgeving en eenvoudige voorwerpen zoals appels en kruiken keerden geregeld terug in zijn werk. Door vormen te vereenvoudigen en kleurvlakken zorgvuldig tegenover elkaar te plaatsen, ontwikkelde hij een schilderkunst die niet alleen de natuur weergaf, maar ook de manier onderzocht waarop we die waarnemen.
Cézannes invloed reikte ver voorbij zijn eigen generatie. Zijn benadering van vorm en ruimte werd een belangrijk vertrekpunt voor kunstenaars als Pablo Picasso en Georges Braque en speelde een grote rol in de ontwikkeling van het kubisme. De monografie Cézanne, un grand peintre visionnaire van Henri Lallemand biedt een aanknopingspunt om het werk te bekijken van een schilder die de overgang naar de moderne kunst mee vormgaf.
Reacties