Noodgeld was tijdens de oorlogscrisis een alternatief betaalmiddel om het betalingsverkeer op gang te houden. Gemeentes zagen zich genoodzaakt alternatief geld uit te brengen tijdens de oorlog omdat de bevolking de munten begon op te potten en haar vertrouwen in papiergeld verloren had.
Gemeentebesturen gebruikten dit noodgeld voor betalingen allerhande, voor militievergoedingen, de salarissen van het personeel en het betalen van leveranciers. Ook de talrijke steun- en hulpcomités, onder meer het Nationaal Hulp- en Voedingscomité, gaven noodgeld uit om de vele behoeftigen te ondersteunen. Fabrieken en firma’s brachten salaris- en aankoopbons in omloop. Dit noodgeld kon vaak enkel in de gemeente die het had uitgegeven of in een specifiek magazijn van bijvoorbeeld een hulpcomité worden gebruikt.
Reacties