Emile Claus (1849–1924) behoort tot de belangrijkste Belgische schilders van het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw. Hij werd geboren in Sint-Eloois-Vijve en vond zijn belangrijkste inspiratie in het Vlaamse landschap en het leven aan de Leie. Vooral de omgeving van Astene en Deurle speelde een belangrijke rol in zijn werk.
Claus schilderde het landleven, de seizoenen en het veranderende licht met een steeds lossere en kleurrijkere penseelstreek. Zijn aandacht voor licht en atmosfeer maakte hem tot een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het Belgische luminisme. Tegelijk bleef hij sterk verbonden met de mensen, het landschap en de dagelijkse arbeid die hij rondom zich zag.
In Emile Claus en het landleven onderzoekt Johan De Smet de manier waarop Claus het Vlaamse platteland en zijn bewoners in beeld bracht. De rijk geïllustreerde uitgave verscheen in 2009 bij het Mercatorfonds, in samenwerking met het Museum voor Schone Kunsten Gent, en biedt een boeiende kijk op een belangrijk thema binnen Claus’ oeuvre.
Reacties