Op 1 november 1954 begon de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog met een reeks gecoördineerde aanvallen van het Front de Libération Nationale (FLN) tegen de Franse aanwezigheid in Algerije. Het gebied was sinds de Franse verovering in 1830 onder Frans bestuur en werd juridisch als onderdeel van Frankrijk beschouwd. Die bijzondere status verhulde echter een diep ongelijke samenleving, waarin de Algerijnse bevolking te maken had met politieke uitsluiting, discriminatie en grote sociale en economische verschillen. De gewelddadige onderdrukking van nationalistische protesten in 1945 had de roep om onafhankelijkheid verder versterkt.
De strijd die daarop volgde, duurde tot 1962 en groeide uit tot een van de meest ingrijpende conflicten van de Franse dekolonisatie. Het FLN combineerde gewapende acties en guerrillaoorlog met een politieke strijd om internationale erkenning. Het Franse leger zette omvangrijke militaire operaties in, waarbij ook parachutisten en contraguerrillatechnieken werden ingezet. Geweld tegen burgers, repressie en foltering maakten deel uit van een conflict dat zowel in Algerije als in Frankrijk diepe politieke en maatschappelijke verdeeldheid veroorzaakte. De onafhankelijkheid kwam er in 1962, na jaren van oorlog en onderhandelingen.
De oorlog is ook te bestuderen aan de hand van de getuigenissen en beelden die tijdens het conflict werden geproduceerd. Aucune bête au monde, met tekst van kolonel Marcel Bigeard en foto's van sergeant-chef Marc Flament, verscheen in 1959 en biedt een blik op de oorlog vanuit een Frans militair perspectief. Het boek is daarmee niet alleen een document over het conflict, maar ook een bron om te onderzoeken hoe de oorlog destijds door Franse militairen werd vastgelegd en voorgesteld.
Reacties